DÜŞÜNEN ÇOCUKLAR

Lisans eğitiminden arkadaşım Banu, geçenlerde bir sosyal medya paylaşımında, yazar Elias Canetti’den bir alıntı yapmıştı. Şöyle demiş Canetti: “Çoğunlukla ne düşündüğümüzü bize bir soru sorulana kadar bilmeyiz.” Çok hoşuma gitti bu cümle. Genelde düşünceler kafamızda bir yerlerdedir ve biz ihtiyacımız olduğunda oradan alıp ortaya çıkarır, fikrimizi söyleriz gibi bir algımız var. Ama durum tam da Canetti’nin dediği gibi aslında. Düşünceleri oluşturmak için sorularla işe başlamak lazım. Kendimize sormadan en sevdiğimiz yemeği bile bilemeyiz.

Konuya çocuk eğitimi açısından bakarsak, bu cümlenin anlattığını çocuklarımızın gelişimine nasıl uygularız? Tabii ki sorular sorarak;

-Sence bu çocuk neden ağlıyor?

-Arkadaşının sana neden yalan söylemiş olabilir?

-Sence attığımız bu çöpler nereye gidiyor / ne oluyor?

-Neden insanların ve hayvanların iki kulağı var?

-Tekerlekler neden yuvarlak?

-Topun neden suda batmıyor?

-Bütün insanlar aynı rengi sevseydi dünya nasıl olurdu?

-Arkadaşların senin en çok hangi özelliğini seviyor?

-Bu masal başka nasıl bitebilirdi?

-Hangi süper güçlerin olsun isterdin, bunlarla ne yapardın?

-Hayatında birini seçmek zorunda kalsan çikolatayı mı televizyonu mu seçerdin, neden?

-Okulda bir kuralı değiştirme hakkın olsa hangisini değiştirirdin, neden?

-Beni en çok ne mutlu eder?

Sorular çocuğunuzun yaşına ve ilgi alanlarına göre değiştirilebilir, çoğaltılabilir.

Peki bu ne işe yarayacak?

Öncelikle beynimiz aynı kaslarımız gibidir, kaslarımız kullandıkça gelişir ve güçlenir. Beynimizin kapasitesi de onu kullandıkça artacaktır. Siz sordukça çocuğunuz düşünmeye başlayacak, cevaplar arayacak, çözümler bulacak, empati duygusu gelişecek ve farkındalığı artacaktır. Kısacası düşünmeyi öğrenecektir.

Düşünen çocuk, düşünen insan… Daha ötesi var mı?

Yorum yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir