ÇOCUKLARDA MASTÜRBASYON

Bebek dünyaya geldiği andan itibaren sürekli olarak kendi bedenini ve çevresini keşfetme çabası içindedir. Bu süreçte ellerini ağzına götürür, nesneleri iter-çeker, bulduğu şeyleri ağzına götürüp ısırır, seslere-insanlara tepki verir. Vücudunu tanıma sürecinde, kendisine haz veren beden bölümlerini de (deneme yanılma ile) keşfeder ve bu beden bölümlerini bilinçli olmadan uyarmaya başlar. Bebeklik ve çocuklukta bilinçli olmadan yapılan davranış, yaşın büyümesi ve çevresel uyaranların da çeşitlenmesiyle daha planlı hale gelebilir. Bu süreç tamamen doğal süreçtir ve bir hastalık veya rahatsızlık değildir. Ancak bu konuda aile ve çevrenin tutumları bunu bir soruna dönüştürebilir. Ailenin öncelikle bilmesi gereken, mastürbasyon davranışı bebekler dahil her yaşta görülebilir.

Ne zaman sorun haline gelir?

Mastürbasyon davranışı çocuğun günlük yaşamında sık gözlemleniyorsa, sosyal açıdan uygunsuz yer ve zamanlarda gerçekleşiyorsa, çocuğun bedeninde bir sorun (tahriş, kızarıklık, ağrı vb.) oluşturmaya başlamışsa, kendine dokunma veya bir eşyaya sürtünme gibi basit bir eylemden daha ileriye gitmişse (başka çocuklarla cinsel etkinliklerde bulunma, rektum veya vajinaya bir cisim sokma, yetişkin cinselliğini çağrıştıran davranışlar gösterme  vb.) bir sorundur.

Özellikle, mastürbasyon basit bir kendini tatminden daha fazlaysa, çocuğun pornografik materyale ulaşmış veya cinsel istismara maruz kalmış olması akla gelmektedir. Böyle bir durumdan şüpheleniyorsanız mutlaka sakin kalmanız, cezalandırma, azarlama, sorgulama gibi davranışlara girmeden bir uzman yardım almanız önerilir.

Nasıl Davranmalı?

Çocuğunuzda mastürbasyon davranışını gözlemlediğinizde yapılacak ilk şey çocuğun dikkatini ve enerjisini başka yöne çekmek olmalıdır. Azarlama, cezalandırma gibi çocukta suçluluk duygusu oluşturabilecek davranışlardan uzak durulmalıdır. Sonrasında yapılacak ise mastürbasyon davranışının nedenlerini bulmaya çalışmaktır. Çocuğun fazlaca boş zamanlarının bulunması, kaygı yaratacak olaylara maruz kalma (okul değişikliği, sevdiği birinin kaybedilmesi vb.), cinsel içerikli materyale maruz kalmış olmaları (İnternet, televizyon, akranları vb.), duygusal olarak yalnız bırakılmış olması gibi sebepler ilk akla gelenlerdir. Eğer çocuk okul öncesi dönemdeyse ve okula gitmiyorsa, kreş anaokulu gibi bir okula başlaması, ailenin çocukla daha fazla ilgilenmesi bu davranışın azalmasında büyük yarar sağlamaktadır.

Yorum yaz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir